Blue Monday

In de trein was ’t vanmorgen vroeg al doodstil. Vandaag de dag is dat wel vaker het geval, maar vanmorgen hing er wel ’n heel weldadige rust in de coupés. Je zou ’n speld kunnen horen vallen. Zou ’t zijn dat Blue Monday werkelijk als nationale depridag ingang gevonden heeft?

Ik was er me gisteravond nog geenszins bewust van dat de blauwe dag boven m’n hoofd hing. Nu ben ik wel vaker het weekritme kwijt sinds de traditionele zon- en feestdagen aan waarde hebben ingeboet. Er is eigenlijk nauwelijks nog een herkenbare cadans der dagen waarop je gemakshalve kunt varen bij de belasting die je op je agenda wilt laten drukken.

Op zondag doet men de boodschappen en op feestdagen, tja, wat is er dan eigenlijk nog aan meer of minder collectief gedrag waarneembaar? Niks eigenlijk! Op Koningsdag misschien, wanneer er veelal zolder- en kastuitverkoop op markten en pleinen plaatsvindt. En op Nieuwjaarsdag zodra straten en plantsoenen ontdaan worden van vuurwerkafval. Maar dat is dan ook wel zo ongeveer het enige dat nog rest na totale afbraak van religieus of anderszins geïnspireerde nationale feestdagen.
We vieren niet echt veel samen.

Blue Monday wel. Overgewaaid van overzee accepteren we dat er nieuw nationaal gevoel aan het ontstaan is op de kennelijk meest deprimerende dag van het jaar. ’n Britse psycholoog bedacht dit verzinsel en heeft er furore mee gemaakt. Ongelooflijk als je bedenkt dat we in dit neo-liberale tijdperk zijn gaan geloven in wetmatigheden ontsproten aan de rede van mensen en hun eigen vrijwillige en welbewuste keuzes. Je zou denken dat we ons niks meer wijs laten maken en aanpraten. Zeker niet dat we vandaag collectief in ’n dip zitten.

Op vrijdag de 13e gebeuren er blijkbaar niet meer ongelukken dan op andere vrijdagen en in november en december schijnen er ook veel mensen last te hebben van ’n dipje. Hoezo ’n depridag in januari?

Blue Monday is ’n prachtig voorbeeld waartoe de totale afwezigheid van enig gemeenschappelijk kalendergevoel leidt. Bij het ontbreken daarvan verzinnen we gewoon ’n nieuw label op ’n bepaalde dag. Allicht levert ’t “gelovigen” op die daaraan aandacht en dus geld besteden. Dagje vrij, lang weekend in ’n bungalowpark, ziekmelding, uit eten gaan, tractatie in de pauze. Er schijnt van alles verzonnen te worden om bij-effecten van Blue Monday op te roepen en te reguleren. En dat past dan vast ook weer perfect in het welvaartsdenken, waarvan ons aangepraat wordt dat het ook voldoende welzijn brengt……
Inmiddels is er ook #OrangeMonday als goedbedoelde tegenhanger van de onzin die Blue Monday tot gemeengoed tracht te maken.
Maar toch: goed opletten vanavond, voordat je d’r erg in hebt kun je morgen zomaar in Red Tuesday terechtkomen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s