Onderwijs met overtuiging sinds 1916

Het is bijna zover: op 5 september a.s. bestaat de vereniging Ons Middelbaar Onderwijs 100 jaar.

In Bergen op Zoom startte op die datum exact ’n eeuw geleden de eerste ‘OMO-school’. En ’n dag later werden de eerste leerlingen verwelkomd in Waalwijk: de tweede school opende de poort. En in de jaren daarna zouden er vele volgen: om te beginnen in Helmond en Eindhoven. Inmiddels houdt OMO school in zo’n honderd schoolgebouwen in ‘het Brabantse’.

Ooit begonnen als katholieke(!) onderwijsemancipatorische motor die de ontluikende industriële economie van Brabant kracht gaf. Voorgezet onderwijs voor àlle kinderen werd al rap het devies.
Vandaag de dag een professionele organisatie met een verantwoordelijkheid voor bijna de helft van het totale onderwijsaanbod tussen de Oosterschelde in Zeeland en de Maasoevers in Limburg. En dat allemaal op initiatief van gewone burgers. Ons Middelbaar Onderwijs is trouwens al honderd jaar ’n ‘lekenorganisatie’. Geïnspireerd vanuit de katholieke traditie, maar geenszins institutioneel eigendom van de kerk. Ook nooit geweest.

De ‘roomsen’ hoopten al te veel verstedelijking zoveel als mogelijk tegen te gaan en bepleitten scholen op ’t platteland. De ‘welgestelde burgerij/-industriëlen’ wenste administratief geschoolde krachten en ondersteunde de initiatieven. Waar kapitaal en religie elkaar vonden kwamen aldus geografisch breed gespreide voorzieningen tot stand waar iedereen van profiteert. Kom daar vandaag de dag nog maar ‘ns om zonder de hoon van velen over je af te roepen.
De onderwijsemancipatie is wel zo ongeveer voltooid, de betrekkelijk eenzijdige (roomse) verzuiling loopt in Brabant op de laatste benen en het onderwijsaanbod onderscheidt zich niet van andere goede(!) scholen als het om doorstroommogelijkheden gaat. Alle politieke onderwijsstormen over schaalvergroting, megalomanie aan de top, zelfverrijking en wanbeheer: het is gelukkig aan Ons Middelbaar Onderwijs allemaal voorbijgegaan.

De vraag die mij intrigeert: zouden we OMO anno 2016 opnieuw kunnen en willen uitvinden? Scholen voor velen, vanuit ’n specifiek gedachtengoed opgezet en binnen ’t verband van ’n vereniging bestuurd?

Wie zou dàt niet willen kun je misschien beter zeggen….

We vragen immers in toenemende mate om scherp geprofileerd onderwijs, scholen waar iets te kiezen valt, maatwerk voor leerlingen en zoveel mogelijk ‘baas in eigen huis’. Scholen waar goed gecontroleerd kan worden wat er met de financiën gebeurd: transparantie als vanzelfsprekendheid.
Veel ‘OMO-tjes’ in ’t land zou leiden tot ’n krachtiger branche in het VO met navenant meer balans in de relatie met de ‘financier’ (lees: overheid) en overige stakeholders. En toch gebeurt ’t niet. De bestuurlijke schaalvergroting in het VO waarvan ’n aantal jaren geleden driftig gebruik werd gemaakt leidde weliswaar tot meer regionaal georiënteerde besturing, maar ‘klein’ bleef ‘fijn’. Gemiste kansen!

OMO kan met recht terugzien op ’n eeuw geslaagd school doen. Grootschaligheid in de aansturing en kleinschaligheid in de uitvoering. Ruim 60.000 leerlingen bevolken vanaf maandag weer de studielandschappen, lokalen en practicumruimtes van Ossendrecht tot Grave en van Drunen tot Valkenswaard.
Werkjaar nummer 101 van deze solide organisatie kan aanvangen en wordt vast weer succesvol.

Proficiat!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s