Normeringsvergadering

Scholen in het voortgezet onderwijs vervullen ’n veelheid aan functies. Van de gelegitimeerde hangplek tot toegangspoort naar vervolgstudie en beroep. Docenten engageren zich met leervragen van hun leerlingen en hebben tegelijkertijd oog voor de landelijk vastgestelde examenprogramma’s. School- en centrale examens beogen balans aan te brengen tussen schoolspecifiek onderwijs en omnivalentie van de behaalde resultaten.
Bij dit alles hebben we peilmomenten gecreëerd waarbij vastgesteld wordt hoe de vlag er bij hangt. Gaat ’t volgens plan, kan er ’n tandje bij of gaan we via ’n andere leerweg de gang naar school vervolgen? Ingewikkelde routing waarbij de uniciteit van elke leerling slim met ons collectieve belang als samenleving vervlochten dient te worden. Het proces van determinatie, advisering en beoordeling is lastig.

Onlangs nam ik deel aan de jaarlijkse landelijke normeringsvergadering. Bij die gelegenheid worden resultaten van de centrale examens vastgesteld. Met behulp van psychometrische modellen zijn protocollen gemaakt aan de hand waarvan de examenresultaten worden vertaald naar kwalificaties. Kandidaten willen immers graag weten of ’n examen voldoende is gemaakt. De normeringsvergadering wordt gekenmerkt door een grote mate aan zorgvuldigheid en precisie. Daarvan was ik zeer onder de indruk. Verantwoordelijke commissies per vak stellen met accuratesse de resultaten vast en adviseren over de vast te stellen norm. Tijdens dat proces worden zij terzake ondersteund door toetsdeskundigen.

In mijn tijd als schoolleider hechtte ik bijzonder aan transparante en rechtvaardige procedures tijdens rapport- en overgangsvergaderingen. Belangen van leerlingen dienen altijd centraal te staan, hoe plat dat ook moge klinken. Maar het is écht zo! Er mag nooit aan getwijfeld worden: vertrouwen in de school is één van de pijlers waarop het onderwijs kan gedijen. Op landelijk niveau geldt eigenlijk precies hetzelfde. Leerlingen en docenten in Roosendaal en Zwolle moeten kunnen vertrouwen op eenduidige procedures bij de vaststelling van resultaten. En dat vertrouwen mag er zijn, dat kan ik u verzekeren.

Toch is er nog wel ‘ns gemor in docentenland als zou er gebrek aan transparantie zijn in de examenketen. Er is maar één doeltreffende manier om dat vermeende wantrouwen een halt toe te roepen: openheid en openbaarheid voorzover dat regels van privacy en noodzakelijke geheimhouding niet schendt. Anno 2016 bestaan er daartoe legio mogelijkheden.
De centrale examens kennen een groot draagvlak. Het behoud daarvan vergt meer dan de vaststelling dat het vertrouwen er was en is. Meekijken, geïnformeerd worden, toelichting krijgen bij vermeende al te impliciete besluitvorming, inspraak bij procedures, digitale panelvorming en voortdurend in gesprek blijven gaan met ‘ kritische volgers’. Het maakt de examens nòg waardevoller!

Op school- en landelijk niveau gelden in wezen dezelfde uitgangspunten bij de coaching van studieloopbanen van leerlingen: persoonlijke ambitie en drive van jonge mensen verbinden met verlangens en eisen vanuit de maatschappij. Balans is het toverwoord. En vanuit zowel de fysica als de economie weten we dat die niet altijd vanzelf tot stand komt. Zeker niet waar het mensenwerk betreft.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s