Wat komt er eigenlijk nà ‘excellentie’ ?!

Op tal van VO-scholen hangt vandaag de vlag in top: uitverkoren zijn en deel uit mogen maken van de groep van ‘excellente’ scholen, welke schoolleider wil dat niet? Komt qua timing toevallig ook heel goed van pas in de wetenschap dat de Open Dagen voor de deur staan. ’n Beetje extra geformaliseerde profilering doet ’t zeker en vast goed bij kijklustige brugpiepers in spé, in ieder geval bij hun ouders.

Naar het beste streven op school zit in de ‘ genen’ van de sector. Is ‘raison d’être’ van de gehele onderwijskolom. Kinderen optimaal èn maximaal laten presteren in de meest brede zin van het woord is het doel. Dat doen met alle mogelijke inzet gegeven de randvoorwaarden. Toereikende financiën, bekwaam personeel, adequate huisvesting en ’n leerlingenpopulatie die meestentijds vooruit wil. Nagenoeg alle scholen in NL proberen al het goede uit de toevertrouwde jeugd te halen. Als school geprezen worden na langs ’n meetlat gelegd te zijn is prima: met leerlingen zelf doen we niet anders. De school mag in dit opzicht ook best wel subject zijn. Trouwens: het systeem van kwaliteitszorg is inmiddels dusdanig dat elke school transparant en over de volle breedte de kwaliteit inzichtelijk kan en moet maken. En terecht: het gaat om de ontwikkeling van kinderen, het meest dierbare wat we hebben. Bovendien gaat het over publiek geld dat besteed wordt in het belang van welvaart en welzijn in het ganse land; educatie is ’n pijler waarop onze toekomst rust. ’n School dient zich te verantwoorden.
So far, so good.

Op ’n dag kunnen dan ook àlle scholen excellent zijn, zou je zomaar kunnen denken. Het streven van elke school zal daarop immers gericht (moeten) zijn. Voor je het weet zijn nagenoeg alle scholen excellent en jij, als school, zou kunnen achterblijven. Dat kan natuurlijk niet, al was het maar vanwege die jaarlijks terugkerende Open Dag. Inloopbijeenkomst waarop de buitenlandse reizen, de tweetaligheid in de opleidingen en vooral ook het veilige pedagogische klimaat worden uitgevent.De status van ‘excellente school’ kan eigenlijk in dat rijtje niet ontbreken. Kortom: op ’n dag kennen we, bij wijze van spreken, uitsluitend nog excellente scholen.

Maar dan? Wat gaan we daarna doen? Wat wordt er uitgevonden opdat de platina plakken vergeleken kunnen worden met ’n nòg edeler metaal? Geen flauw idee….Wat ik wel weet is dat het fnuikend is voor de ontwikkeling van goed onderwijs dat er bij voortduring èn gelegitimeerd, sprake dient te zijn van prestatiegerichte windowdressing. Bordjes op de deur, plaquettes aan de muur, bekers en medailles in de vitrinekast, allemaal ter ondersteuning van een ratrace die niet anders dan uiteindelijk ook achterblijvers of verliezers zal blijken te kennen. En dat moeten we eigenlijk niet willen: elke school die immers met alle macht en alle hens aan dek het beste uit de leerlingen weet te halen is excellent, daar is geen juryrapport voor nodig.

Niet vergeten dus in de euforie van de plechtige bekendmaking eerder vandaag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s