Verrommeling: ruimtelijke wanorde in Holland’s Hart

Door begenadigd landschapsarchitect Adriaan Geuze werd gisteren een ongecensureerde, frontale aanval ontketend op de volstrekt vastgelopen ruimtelijke ordening in de Randstad. Je werd er even stil van, maar het voelde wel heel goed. Aan de hand van een fotocollage van een kennelijk weloverdachte stadsuitbreiding bij Leiden langs de A4, adstrueerde hij zijn stellingname. En die loog er niet om. Indien gemist: haal dit hoogtepunt van #Zomergasten2015 uit uw televisievoorraadkast. Genieten geblazen.

Laat ik nou toevallig gisteren in die contreien rondgesnuffeld hebben. Met een zekere schroom stelde ik vast dat het Groene Hart weliswaar groen oogt, maar toch ronduit veel verrommelde plekken kent. Ter hoogte van Braassemermeer en Kagerplassen wordt je non-stop getrakteerd op laag overvliegend vakantieverkeer dat landgenoten voorbereidt op de Schipholdump, voldaan als zij terugkeren vanuit hete plekken als Malaga, Kos en Thailand. Tussen het water door vooral veel ‘middenstand’ :autohandel, horeca, werfjes. Hier en daar klassieke voorbeelden waarmee de arme grond ooit rendabeler gemaakt werd: tuinbouw. Weinig ruimte, veel recreatief bedoeld verkeer. In de verte oneindige hoogbouw in Zoetermeer, Leiden en Haarlemmermeer. De A4 en A44 eisen hun luidruchtige plek. Per spoor snellen de ‘geeltjes’ van de hoofdstad naar de Resdentie vv. En daar tussendoor natuurlijk de bootjes, heel veel bootjes die het beeld van de Hollandse idylle geacht worden te versterken.

Rust en ruimte: vergeet ‘t. Eerder ’n beeld van een langs alle kanten oprukkend stedelijk geweld. Iedereen is kennelijk op zoek naar plek.Geuze verwoordde fijntjes het publieke onvermogen om daaraan invulling te geven. Beleggers en andere rentezoekers zijn bepalend voor de keuzes die in de ruimtelijke ordening worden gemaakt. Het publieke belang om ruimte te creëren in ’n goed gevuld land is daaraan ondergeschikt.

Welk ’n treurnis eigenlijk. ’n Land met zo’n rijke geschiedenis aan landinrichting als ’t onze, is aan z’n stand (en aan onze kleinkinderen) verplicht om leefbaarheid blijvend tot  hoogste doelstelling te verheffen. Zeker in de Randstad: belangrijkste conglomeraat van ’t sociaal-politieke hart van Nederland. Maar van meer betekenis: leefomgeving voor miljoenen Nederlanders. Meer hens aan ’t Braassemer- en Kagerdek tegen verdere verrommeling!

Aldus spreek ik vanuit Brabant.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s