#SoLow : depopularisering #binnenstad in opmars?

Morgen opent Solow in Eindhoven. Niks bijzonders zou je zeggen: er wordt wel vaker iets geopend. En zeker in onze booming city. Dit geval is bijzonder, althans, naar zeggen van de locale journalist: ‘ …Een typisch voorbeeld van een winkel waar je zonder doel naar binnen loopt en met een volle tas naar buiten loopt…’. 8000 verschillende artikelen gaan er aan de man/vrouw gebracht worden. En in het Eindhovens Dagblad laat de beoogde filiaalmanager optekenen dat het er in de toekomst nog meer worden:’ …Het plafond is hier zo hoog dat er makkelijk een verdiepingsvloer tussen past…’ , zegt hij met gevoel voor perspectief.

Het assortiment van de nieuwe aanwinst laat zich kennelijk niet simpel duiden. De formule hanteert zelf de even eenvoudige als nietszeggende slogan:’…Wij maken winkelen leuk…’. Solow schijnt ’n soort mix te zijn van Blokker, Action en Xenos. Die zich op hun beurt overigens alweer nadrukkelijk onderscheiden van m2vreters als bijvoorbeeld Primark en Mediamarkt. Intussen worstelen Hema en V&D verder met hun identiteit. Kortom: ’n beetje binnenstadswinkelier ploegt suf doorheen de transitie waarin de harten van onze cultuurhubs zich bevinden.

Worden we er ‘beter’ van ? Ik dacht ’t niet. Ondanks de giga-hoeveelheid Primarkwinkeltasjes die je op ’n willekeurige dag ontwaart tussen het winkelende publiek en de giga-lelijk schreeuwende buitengevelreclames van Mediamarkt waaraan je je niet kunt onttrekken. Van de traditionele bindmiddelen als kerk, stadhuis, kermis en kroeg vind je uitsluitend de laatste nog wel ‘ns in hartjestad. Andere functies zoals ‘boodschappen doen’ treffen we op de digiweg of langs de autoroute. In de stad, tja,wat,hoezo: ‘in de stad….?’.

Onderzoekers beweren dat we vooral op zoek gaan naar fun in de city. Of die onderzoeken in gang gezet zijn door wethouders van (Binnen)stedelijke ontwikkeling, projectontwikkelaars of eigenaren van duur vastgoed, weet ik niet. Misschien ligt er ook wel relevant onderzoek aan ten grondslag waarin opvattingen van ‘de man in de straat’ zijn verwerkt. Hoe dat ook zij: kennelijk is fun òòk het bezoek aan winkels waar je niks te zoeken hebt en er met ’n tas vol hopelijk nuttige hebbedingen weer naar buiten komt. De platheid ten top en ten voeten uit.

Er is niks mis met ’n bescheiden drang naar materialisme. Overleven doen we allemaal graag, en wel zò handig als dat met voldoende bagage aan boord kan! De snelheid waarmee de harten van onze steden de afgelopen decennia zijn verworden tot koopgoten zonder eigen karakter of unieke functie doet evenwel het ergste vrezen. Nog even en we bezoeken de stad uitsluitend nog met volle boodschappentasjes van winkels waar je eigenlijk niks te zoeken had. De stad als bron voor ontmoeting, vernieuwing en ontwikkeling lijkt het onderspit te delven. De stad als the place to be is niet meer, terwijl we die eigenlijk zo hard nodig hebben. Het zegt veel over de maatschappelijke kwaliteit van samen-leven die we weten te maken .

Misschien staat Solow eigenlijk wel voor solo, hetgeen ook ‘alleen’ betekent. Ondanks de grote hoeveelheid terrassen en opbeurende speakertjesmuziek in het winkelgebied, hebben we er gezamenlijk weinig te zoeken. Behalve natuurlijk als je nèt één van die 8000 artikelen van Solow nodig hebt!


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s