Per trein

Nu ik weer wat vaker per trein reis, ga ik de geneugten in het publieke domein ook wat weer intenser beleven. De auto biedt immers vooral gesloten comfort: gelijktijdig met anderen van A naar B , maar dat toch hoofdzakelijk in je eentje als wegstaarder. Per trein overkomt je dat niet. Er gebeurt voortdurend van alles. Je ontkomt niet aan ’n blik op de kleurenrijkdom van het Nedervolkje!

Aan ’n “man met een NSpet op” vroeg ik om advies welke de eerstvolgende snelste verbinding naar stad A. was. Ik verkeerde in de veronderstelling dat het de Intercity zou zijn, hetgeen hij bevestigde. Even later, maar toen was het al te laat, zag ik op mijn digitale allesweter, dat de Sprinter die gereed stond, en waarover hij de leiding leek te hebben, mij sneller te bestemder plekke zou hebben gebracht. Dat is toch vreemd.: waarop kun je nog vertrouwen? Eerder op apparaten dan op deskundigen zo bleek! 

Wat ik me ook niet had gerealiseerd dat het niet vanzelfsprekend is dat je altijd ook over een zitplaats kunt beschikken in de trein. Gisteren nog hingen er in het rijtuig 1e klasse, reizigers in het gangpad half tegen de buitenwand en ’n beetje tegen elkaar aan geleund, onderweg en op zoek naar betere tijden. Jaren geleden beschikte de spoorwegen nog over rijtuigen 3e klasse als aanvulling op 1 en 2. Mijn beeld was dat uitsluitend aldaar werd gehangen en mogelijkerwijs ook gelegen. Gelukkig heeft de voortgaande democratisering van onze samenleving dat vooroordeel als vanzelf doen verdwijnen: hangen en ‘bomvol’ aan den lijve ervaren doe je met het grootste gemak overal, in welke klasse je ook maar instapt.

Het begrip ‘silence’ is ook niet voor iedereen klip en klaar, ondanks het feit dat de vertaling in het Nederlands er naast staat. Het vormt voor anderen geen belemmering om vrolijk met elkaar in gesprek te gaan over onderwerpen die mijns inziens gemakkelijk uitstel verdragen. Sommigen denken misschien dat het Frans is, en zijn zo anglofiel ingesteld dat ze weigeren het woord in het Engels te vertalen. Immers, lingua franca is inmiddels toch echt alles wat maar riekt naar de vervlogen Britse hegemonie, maar dat wordt niet altijd zichtbaar in de welsprekendheid die Nederlanders siert indien zij, met meerderen wel te verstaan, op reis zijn!

Het meest verbazingwekkende vind ik, geloof ik,  de totale afwezigheid van enig sociaal comfort tussen de reizigers onderling, voorzover zij slechts als medereizigers aan elkaar gekoppeld zijn. Niemand zegt nog iets tegen iemand, tenzij er als bekenden samen met elkaar gereisd wordt. Er is op de ijzeren weg een totale overgave aan de digitale highway zichtbaar. Tablets,smartphones en laptops bepalen het beeld van overgeconcentreerde medelanders. Iemand met ’n krant of boek bekijk ik aandachtig: andere ‘planeet’ misschien, devices vergeten, achteroplopend (dat laatste durf ik me natuurlijk nauwelijks te verbeelden). Oordopjes in,vingers in Schoeversstand en dan hupsakee….we zijn er ‘even weg van’! 

Wat is er eigenlijk ècht anders dan in de auto?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s