Clignoteur 

Het is niet meer wat het geweest is met het gebruik van richtingaanwijzers in automobielen. Sinds de goegemeente niet langer spreekt over clignoteurs lijkt het wel alsof ook het gebruik van deze functionele communicatie’tool’ aan inflatie onderhevig is. Dagelijks constateer ik tijdens mijn weggebruik dat er velen rondrijden die te beroerd zijn om aan te geven welke richting zij voornemens zijn te kiezen. Het is kennelijk triviaal aan ’t worden om dat wèl te doen. ’n Beetje automobilist houdt de auto’s in z’n omgeving wel in de gaten moeten sommigen denken. En dus is er geen enkel belang om de aanwijzer in te schakelen. Het getuigt van minachting van je medeweggebruikers om verandering van richting niet aan te willen geven. Soms denk ik in een boze bui dat mijn collegae-automobilisten over onvoldoende sociale intelligentie beschikken om te begrijpen waar het hier om gaat. En dat is vreemd want het is toch al heel wat jaren dat alle landgenoten naar school gaan in hun jeugd, en daar de basis van sociaal gedrag voorgeschoteld krijgen. Als het daar niet ligt,kan ik nog slechts één verklaring bedenken. Het gemis van de clignoteur. Alleen al dat woord boezemde iedere automobilist zoveel ontzag in, dat het wel moest gaan om een oerfunctionaliteit in de auto. In toenemende mate is er sprake van generaties automobilisten die geen ènkele affiniteit hebben met mooie vreemd klinkende namen van voorwerpen in en rond de auto. Dus toch inflatie?! Maar dan wel eentje met een behoorlijke dosis aan risico’s in zich! 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s